| ← Job (6/42) → |
| 1. | Eyüp şöyle yanıtladı: |
| 2. | ‹‹Keşke üzüntüm tartılabilse, Acım teraziye konabilseydi! |
| 3. | Denizlerin kumundan ağır gelirdi, Bu yüzden abuk sabuk konuştum. |
| 4. | Çünkü Her Şeye Gücü Yetenin okları içimde, Ruhum onların zehirini içiyor, Tanrının dehşetleri karşıma dizildi. |
| 5. | Otu olan yaban eşeği anırır mı, Yemi olan öküz böğürür mü? |
| 6. | Tatsız bir şey tuzsuz yenir mi, Yumurta akında tat bulunur mu? |
| 7. | Böyle yiyeceklere dokunmak istemiyorum, Beni hasta ediyorlar. |
| 8. | ‹‹Keşke dileğim yerine gelse, Tanrı özlediğimi bana verse! |
| 9. | Kerem edip beni ezse, Elini çabuk tutup yaşam bağımı kesse! |
| 10. | Yine avunur, Amansız derdime karşın sevinirdim, Çünkü Kutsal Olanın sözlerini yadsımadım. |
| 11. | Gücüm nedir ki, bekleyeyim? Sonum nedir ki, sabredeyim? |
| 12. | Taş kadar güçlü müyüm, Etim tunçtan mı? |
| 13. | Çaresiz kalınca Kendimi kurtaracak gücüm mü olur? |
| 14. | ‹‹Kederli insana dost sevgisi gerekir, Her Şeye Gücü Yetenden korkmaktan vaz geçse bile. |
| 15. | Kardeşlerim kuru bir dere gibi beni aldattı; Hani gürül gürül akan dereler vardır, |
| 16. | Eriyen buzlarla taşan, Kar sularıyla beslenen, |
| 17. | Ama kurak mevsimde akmayan, Sıcakta yataklarında tükenen dereler... İşte öyle aldattılar beni. |
| 18. | O dereler için kervanlar yolundan sapar, Çöle çıkıp yok olurlar. Temanın kervanları su arar, Sabadan gelen yolcular umutla bakar. |
| 20. | Ama oraya varınca umut bağladıkları için utanır, Hayal kırıklığına uğrarlar. |
| 21. | Artık siz de bir hiç oldunuz, Dehşete kapılıp korkuyorsunuz. |
| 22. | ‹Benim için bir şey verin› Ya da, ‹Rüşvet verip Beni düşmanın elinden kurtarın, Acımasızların elinden alın› dedim mi? |
| 24. | ‹‹Bana öğretin, susayım, Yanlışımı gösterin. |
| 25. | Doğru söz acıdır! Ama tartışmalarınız neyi kanıtlıyor? |
| 26. | Sözlerimi düzeltmek mi istiyorsunuz? Çaresizin sözlerini boş laf mı sayıyorsunuz? |
| 27. | Öksüzün üzerine kura çeker, Arkadaşınızın üzerine pazarlık ederdiniz. |
| 28. | ‹‹Şimdi lütfedip bana bakın, Yüzünüze karşı yalan söyleyecek değilim ya. |
| 29. | Bırakın artık, haksızlık etmeyin, Bir daha düşünün, davamda haklıyım. |
| 30. | Ağzımdan haksız bir söz çıkıyor mu, Damağım kötü niyeti ayırt edemiyor mu? |
| ← Job (6/42) → |