| ← Psalms (88/150) → |
| 1. | Pieśń a psalm synów Korego przedniejszemu śpiewakowi na Machalat ku śpiewaniu, nauczający, (złożony)od Hemana Ezrahytczyka. |
| 2. | Panie, Boże zbawienia mego! we dnie i w nocy wołam do ciebie. |
| 3. | Niech przyjdzie przed oblicze twoje modlitwa moja; nakłoń ucha twego do wołania mego. |
| 4. | Bo nasycona jest utrapieniem dusza moja, a żywot mój przybliżył się aż do grobu. |
| 5. | Poczytano mię między tych, którzy zstępują do dołu; byłem jako człowiek bez wszelakiej mocy. |
| 6. | Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici,leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni. |
| 7. | Spuściłeś mię w dół najgłębszy, do najciemniejszego i najgłębszego miejsca. |
| 8. | Doległa mię zapalczywość twoja, a wszystkiemi nawałnościami twemi przytłoczyłeś mię. Sela. |
| 9. | Dalekoś oddalił znajomych moich odemnie, którymeś mię bardzo obrzydził, a takiem zawarty, że mi nie lza wynijść. |
| 10. | Oko moje zemdlało od utrapienia mego; wzywam cię, Panie! na każdy dzień, wyciągając do ciebie ręce moje. |
| 11. | Izali przed umarłymi cuda czynić będziesz? izali umarli powstaną, aby cię wysławiali? Sela. |
| 12. | Izali opowiadane będzie w grobie miłosierdzie twoje? a prawda twoja w zginieniu? |
| 13. | Izali poznają w ciemnościach cuda twoje? a sprawiedliwość twoję w ziemi zapamiętania? |
| 14. | Lecz ja, Panie! do ciebie wołam, a z poranku uprzedza cię modlitwa moja. |
| 15. | Przeczże, o Panie! odrzucasz duszę moję, a zakrywasz oblicze twoje przedemną? |
| 16. | Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą. |
| 17. | Powstał przeciwko mnie srogi gniew twój, a strachy twoje wytraciły mię. |
| 18. | Ogarniają mię jako woda przez cały dzień; otaczają mię gromadno. Oddaliłeś odemnie przyjaciela i towarzysza, a znajomym moim jestem jako w ciemności. |
| ← Psalms (88/150) → |