| ← Psalms 96/150 → |
| زمین خداوند را بسرایید! | .1 |
| خداوند را بسرایید و نام او را متبارک خوانید! روز به روز نجات او را اعلام نمایید. | .2 |
| در میان امّتها جلال او را ذکر کنید و کارهای عجیب او را در جمیع قومها. | .3 |
| زیرا خداوند عظیم است و بینهایت حمید. و او مهیب است بر جمیع خدایان. | .4 |
| زیراجمیع خدایانِ امّتها بتهایند، لیکن یهوه آسمانها را آفرید. | .5 |
| مجد و جلال به حضور وی است و قوّت و جمال در قدس وی. | .6 |
| ای قبایل قوم ها خداوند را توصیف نمایید! خداوند را به جلال و قوّت توصیف نمایید! | .7 |
| خداوند را به جلال اسم او توصیف نمایید! هدیه بیاورید و به صحنهای او بیایید! | .8 |
| خداوند را در زینت قدوسیّت بپرستید! ای تمامی زمین از حضور وی بلرزید! | .9 |
| در میان امّتها گویید خداوند سلطنت گرفته است. ربع مسکون نیز پایدار شد و جنبش نخواهد خورد. قومها را به انصاف داوری خواهد نمود. | .10 |
| آسمان شادی کند و زمین مسرور گردد. دریا و پری آن غرش نماید. | .11 |
| صحرا و هر چه در آن است، به وجد آید. آنگاه تمام درختان جنگل ترنم خواهند نمود | .12 |
| به حضور خداوند زیرا که میآید، زیرا که برای داوری جهان میآید. ربع مسکون را به انصاف داوری خواهد کرد و قومها را به امانت خود. | .13 |
| ← Psalms 96/150 → |