| ← Psalms 80/150 → |
| [برای سالار مغنیان. شهادتی بر سوسنها. مزمور آساف] ای شبانِ اسرائیل بشنو! ای که یوسف را مثل گله رعایت میکنی! ای که بر کروبیین جلوس نمودهای، تجلی فرما! | .1 |
| به حضور افرایم و بنیامین و مَنَسی، توانایی خود را برانگیز و برای نجات ما بیا! | .2 |
| ای خدا ما را باز آور و روی خود را روشن کن تا نجات یابیم! | .3 |
| ای یهوه، خدای صبایوت، تا به کی به دعای قوم خویش غضبناک خواهی بود، | .4 |
| نان ماتم را بدیشان میخورانی و اشکهای بیاندازه بدیشان مینوشانی؟ | .5 |
| ما را محل منازعهٔ همسایگان ما ساختهای و دشمنان ما در میان خویش استهزا مینمایند. | .6 |
| ای خدای لشکرها ما را بازآور و روی خود را روشن کن تا نجات یابیم! | .7 |
| مَوی را ازمصر بیرون آوردی. امّتها را بیرون کرده، آن را غرس نمودی. | .8 |
| پیش روی آن را وسعت دادی. پس ریشهٔٔ خود را نیکو زده، زمین را پر ساخت. | .9 |
| کوهها به سایهاش پوشانیده شد و سروهای آزاد خدا به شاخههایش. | .10 |
| شاخههای خود را تا به دریا پهن کرد و فرعهای خویش را تا به نهر. | .11 |
| پس چرا دیوارهایش را شکستهای که هر راهگذری آن را میچیند؟ | .12 |
| گرازهای جنگل آن را ویران میکنند و وحوش صحرا آن را میچرند. | .13 |
| ای خدای لشکرها رجوع کرده، از آسمان نظر کن و ببین و از این مَوْ تفقد نما | .14 |
| و از این نهالی که دست راست تو غرس کرده است و از آن پسری که برای خویشتن قوی ساختهای! | .15 |
| مثل هیزم در آتش سوخته شده و از عتاب روی تو تباه گردیدهاند! | .16 |
| دست تو بر مرد دست راست تو باشد و بر پسر آدم که او را برای خویشتن قوی ساختهای. | .17 |
| و ما از تو رو نخواهیم تافت. ما را حیات بده تا نام تو را بخوانیم. | .18 |
| ای یهوه، خدای لشکرها ما را بازآور و روی خود را روشن ساز تا نجات یابیم. | .19 |
| ← Psalms 80/150 → |