| ← Luke (19/24) → |
| 1. | et ingressus perambulabat Hiericho |
| 2. | et ecce vir nomine Zaccheus et hic erat princeps publicanorum et ipse dives |
| 3. | et quaerebat videre Iesum quis esset et non poterat prae turba quia statura pusillus erat |
| 4. | et praecurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret illum quia inde erat transiturus |
| 5. | et cum venisset ad locum suspiciens Iesus vidit illum et dixit ad eum Zacchee festinans descende quia hodie in domo tua oportet me manere |
| 6. | et festinans descendit et excepit illum gaudens |
| 7. | et cum viderent omnes murmurabant dicentes quod ad hominem peccatorem devertisset |
| 8. | stans autem Zaccheus dixit ad Dominum ecce dimidium bonorum meorum Domine do pauperibus et si quid aliquem defraudavi reddo quadruplum |
| 9. | ait Iesus ad eum quia hodie salus domui huic facta est eo quod et ipse filius sit Abrahae |
| 10. | venit enim Filius hominis quaerere et salvum facere quod perierat |
| 11. | haec illis audientibus adiciens dixit parabolam eo quod esset prope Hierusalem et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur |
| 12. | dixit ergo homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum et reverti |
| 13. | vocatis autem decem servis suis dedit illis decem mnas et ait ad illos negotiamini dum venio |
| 14. | cives autem eius oderant illum et miserunt legationem post illum dicentes nolumus hunc regnare super nos |
| 15. | et factum est ut rediret accepto regno et iussit vocari servos quibus dedit pecuniam ut sciret quantum quisque negotiatus esset |
| 16. | venit autem primus dicens domine mna tua decem mnas adquisivit |
| 17. | et ait illi euge bone serve quia in modico fidelis fuisti eris potestatem habens supra decem civitates |
| 18. | et alter venit dicens domine mna tua fecit quinque mnas |
| 19. | et huic ait et tu esto supra quinque civitates |
| 20. | et alter venit dicens domine ecce mna tua quam habui repositam in sudario |
| 21. | timui enim te quia homo austeris es tollis quod non posuisti et metis quod non seminasti |
| 22. | dicit ei de ore tuo te iudico serve nequam sciebas quod ego austeris homo sum tollens quod non posui et metens quod non seminavi |
| 23. | et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam et ego veniens cum usuris utique exegissem illud |
| 24. | et adstantibus dixit auferte ab illo mnam et date illi qui decem mnas habet |
| 25. | et dixerunt ei domine habet decem mnas |
| 26. | dico autem vobis quia omni habenti dabitur ab eo autem qui non habet et quod habet auferetur ab eo |
| 27. | verumtamen inimicos meos illos qui noluerunt me regnare super se adducite huc et interficite ante me |
| 28. | et his dictis praecedebat ascendens in Hierosolyma |
| 29. | et factum est cum adpropinquasset ad Bethfage et Bethania ad montem qui vocatur Oliveti misit duos discipulos suos |
| 30. | dicens ite in castellum quod contra est in quod introeuntes invenietis pullum asinae alligatum cui nemo umquam hominum sedit solvite illum et adducite |
| 31. | et si quis vos interrogaverit quare solvitis sic dicetis ei quia Dominus operam eius desiderat |
| 32. | abierunt autem qui missi erant et invenerunt sicut dixit illis stantem pullum |
| 33. | solventibus autem illis pullum dixerunt domini eius ad illos quid solvitis pullum |
| 34. | at illi dixerunt quia Dominus eum necessarium habet |
| 35. | et duxerunt illum ad Iesum et iactantes vestimenta sua supra pullum inposuerunt Iesum |
| 36. | eunte autem illo substernebant vestimenta sua in via |
| 37. | et cum adpropinquaret iam ad descensum montis Oliveti coeperunt omnes turbae discentium gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus quas viderant virtutibus |
| 38. | dicentes benedictus qui venit rex in nomine Domini pax in caelo et gloria in excelsis |
| 39. | et quidam Pharisaeorum de turbis dixerunt ad illum magister increpa discipulos tuos |
| 40. | quibus ipse ait dico vobis quia si hii tacuerint lapides clamabunt |
| 41. | et ut adpropinquavit videns civitatem flevit super illam dicens |
| 42. | quia si cognovisses et tu et quidem in hac die tua quae ad pacem tibi nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis |
| 43. | quia venient dies in te et circumdabunt te inimici tui vallo et circumdabunt te et coangustabunt te undique |
| 44. | ad terram prosternent te et filios qui in te sunt et non relinquent in te lapidem super lapidem eo quod non cognoveris tempus visitationis tuae |
| 45. | et ingressus in templum coepit eicere vendentes in illo et ementes |
| 46. | dicens illis scriptum est quia domus mea domus orationis est vos autem fecistis illam speluncam latronum |
| 47. | et erat docens cotidie in templo principes autem sacerdotum et scribae et principes plebis quaerebant illum perdere |
| 48. | et non inveniebant quid facerent illi omnis enim populus suspensus erat audiens illum |
| ← Luke (19/24) → |