| ← Jeremiah (4/52) → |
| 1. | si converteris Israhel ait Dominus ad me convertere si abstuleris offendicula tua a facie mea non commoveberis |
| 2. | et iurabis vivit Dominus in veritate et in iudicio et in iustitia et benedicent eum gentes ipsumque laudabunt |
| 3. | haec enim dicit Dominus viro Iuda et Hierusalem novate vobis novale et nolite serere super spinas |
| 4. | circumcidimini Domino et auferte praeputia cordium vestrorum vir Iuda et habitatores Hierusalem ne forte egrediatur ut ignis indignatio mea et succendatur et non sit qui extinguat propter malitiam cogitationum vestrarum |
| 5. | adnuntiate in Iuda et in Hierusalem auditum facite loquimini et canite tuba in terra clamate fortiter dicite congregamini et ingrediamur civitates munitas |
| 6. | levate signum in Sion confortamini nolite stare quia malum ego adduco ab aquilone et contritionem magnam |
| 7. | ascendit leo de cubili suo et praedo gentium se levavit egressus est de loco suo ut ponat terram tuam in desolationem civitates tuae vastabuntur remanentes absque habitatore |
| 8. | super hoc accingite vos ciliciis plangite et ululate quia non est aversa ira furoris Domini a nobis |
| 9. | et erit in die illa dicit Dominus peribit cor regis et cor principum et obstupescent sacerdotes et prophetae consternabuntur |
| 10. | et dixi heu heu heu Domine Deus ergone decepisti populum istum et Hierusalem dicens pax erit vobis et ecce pervenit gladius usque ad animam |
| 11. | in tempore illo dicetur populo huic et Hierusalem ventus urens in viis quae sunt in deserto viae filiae populi mei non ad ventilandum et ad purgandum |
| 12. | spiritus plenus ex his veniet mihi et nunc ego sed loquar iudicia mea cum eis |
| 13. | ecce quasi nubes ascendet et quasi tempestas currus eius velociores aquilis equi illius vae nobis quoniam vastati sumus |
| 14. | lava a malitia cor tuum Hierusalem ut salva fias usquequo morabuntur in te cogitationes noxiae |
| 15. | vox enim adnuntiantis a Dan et notum facientis idolum de monte Ephraim |
| 16. | concitate gentes ecce auditum est in Hierusalem custodes venire de terra longinqua et dare super civitates Iuda vocem suam |
| 17. | quasi custodes agrorum facti sunt super eam in gyro quia me ad iracundiam provocavit ait Dominus |
| 18. | viae tuae et cogitationes tuae fecerunt haec tibi ista malitia tua quia amara quia tetigit cor tuum |
| 19. | ventrem meum ventrem meum doleo sensus cordis mei turbati sunt in me non tacebo quoniam vocem bucinae audivit anima mea clamorem proelii |
| 20. | contritio super contritionem vocata est et vastata est omnis terra repente vastata sunt tabernacula mea subito pelles meae |
| 21. | usquequo videbo fugientem audiam vocem bucinae |
| 22. | quia stultus populus meus me non cognovit filii insipientes sunt et vecordes sapientes sunt ut faciant mala bene autem facere nescierunt |
| 23. | aspexi terram et ecce vacua erat et nihili et caelos et non erat lux in eis |
| 24. | vidi montes et ecce movebantur et omnes colles conturbati sunt |
| 25. | intuitus sum et non erat homo et omne volatile caeli recessit |
| 26. | aspexi et ecce Carmelus desertus et omnes urbes eius destructae sunt a facie Domini et a facie irae furoris eius |
| 27. | haec enim dicit Dominus deserta erit omnis terra sed tamen consummationem non faciam |
| 28. | lugebit terra et maerebunt caeli desuper eo quod locutus sum cogitavi et non paenituit me nec aversus sum ab eo |
| 29. | a voce equitis et mittentis sagittam fugit omnis civitas ingressi sunt ardua et ascenderunt rupes universae urbes derelictae sunt et non habitat in eis homo |
| 30. | tu autem vastata quid facies cum vestieris te coccino cum ornata fueris monili aureo et pinxeris stibio oculos tuos frustra conponeris contempserunt te amatores tui animam tuam quaerent |
| 31. | vocem enim quasi parturientis audivi angustias ut puerperae vox filiae Sion intermorientis expandentisque manus suas vae mihi quia defecit anima mea propter interfectos |
| ← Jeremiah (4/52) → |