| ← Psalms (61/150) → |
| 1. | Til söngstjórans. Með strengjaleik. Eftir Davíð. |
| 2. | Heyr, ó Guð, hróp mitt, gef gaum bæn minni. |
| 3. | Frá endimörkum jarðar hrópa ég til þín, meðan hjarta mitt örmagnast. Hef mig upp á bjarg það, sem mér er of hátt. |
| 4. | Leið mig, því að þú ert orðinn mér hæli, öruggt vígi gegn óvinum. |
| 5. | Lát mig gista í tjaldi þínu um eilífð, leita hælis í skjóli vængja þinna. [Sela] |
| 6. | Því að þú, ó Guð, hefir heyrt heit mín, þú hefir uppfyllt óskir þeirra er óttast nafn þitt. |
| 7. | Þú munt lengja lífdaga konungs, láta ár hans vara frá kyni til kyns.Hann skal sitja um eilífð frammi fyrir Guði, lát miskunn og trúfesti varðveita hann. [ (Psalms 61:9) Þá vil ég lofsyngja nafni þínu um aldur, og efna heit mín dag frá degi. ] |
| 8. | Hann skal sitja um eilífð frammi fyrir Guði, lát miskunn og trúfesti varðveita hann. [ (Psalms 61:9) Þá vil ég lofsyngja nafni þínu um aldur, og efna heit mín dag frá degi. ] |
| ← Psalms (61/150) → |