| ← Proverbs (29/31) → |
| 1. | Sá sem oftlega hefir ávítaður verið, en þverskallast þó, mun skyndilega knosaður verða, og engin lækning fást. |
| 2. | Þegar réttlátum fjölgar, gleðst þjóðin, en þegar óguðlegir drottna, andvarpar þjóðin. |
| 3. | Sá sem elskar visku, gleður föður sinn, en sá sem leggur lag sitt við skækjur, glatar eigum sínum. |
| 4. | Konungurinn eflir landið með rétti, en sá sem þiggur mútur, eyðir það. |
| 5. | Sá maður, sem smjaðrar fyrir náunga sínum, hann leggur net fyrir fætur hans. |
| 6. | Í misgjörð vonds manns er fólgin snara, en réttlátur maður fagnar og gleðst. |
| 7. | Réttlátur maður kynnir sér málefni hinna lítilmótlegu, en óguðlegur maður hirðir ekkert um að kynna sér það. |
| 8. | Spottarar æsa upp borgina, en vitrir menn lægja reiðina. |
| 9. | Þegar vitur maður á í þrætumáli við afglapa, þá reiðist hann og hlær, en hvíld fæst engin. |
| 10. | Blóðvargarnir hata hinn ráðvanda, en réttvísir menn láta sér annt um líf hans. |
| 11. | Heimskinginn úthellir allri reiði sinni, en vitur maður sefar hana að lokum. |
| 12. | Þegar drottnarinn hlýðir á lygaorð, verða allir þjónar hans bófar. |
| 13. | Fátæklingurinn og kúgarinn mætast, Drottinn ljær ljós augum beggja. |
| 14. | Sá konungur, sem dæmir hina lítilmótlegu með réttvísi, hásæti hans mun stöðugt standa að eilífu. |
| 15. | Vöndur og umvöndun veita speki, en agalaus sveinn gjörir móður sinni skömm. |
| 16. | Þegar óguðlegum fjölgar, fjölgar og misgjörðum, en réttlátir munu horfa á fall þeirra. |
| 17. | Aga þú son þinn, þá mun hann láta þig hafa ró og veita unað sálu þinni. |
| 18. | Þar sem engar vitranir eru, kemst fólkið á glapstigu, en sá sem varðveitir lögmálið, er sæll. |
| 19. | Þræll verður eigi agaður með orðum, því að hann skilur þau að vísu, en fer ekki eftir þeim. |
| 20. | Sjáir þú mann, sem er fljótfær í orðum, þá er meiri von um heimskingja en hann. |
| 21. | Dekri maður við þræl sinn frá barnæsku, vill hann að lokum verða ungherra. |
| 22. | Reiðigjarn maður vekur deilur, og bráðlyndur maður drýgir marga synd. |
| 23. | Hroki mannsins lægir hann, en hinn lítilláti mun virðing hljóta. |
| 24. | Þjófsnauturinn hatar líf sitt, hann hlýðir á bölvunina, en segir þó ekki frá. |
| 25. | Ótti við menn leiðir í snöru, en þeim er borgið, sem treystir Drottni. |
| 26. | Margir leita hylli drottnarans, en réttur mannsins kemur frá Drottni.Andstyggð réttlátra er sá, sem ranglæti fremur, og andstyggð óguðlegra sá, sem ráðvandlega breytir. |
| 27. | Andstyggð réttlátra er sá, sem ranglæti fremur, og andstyggð óguðlegra sá, sem ráðvandlega breytir. |
| ← Proverbs (29/31) → |