| ← John (10/21) → |
| 1. | ,,Sannlega, sannlega segi ég yður: Sá sem kemur ekki um dyrnar inn í sauðabyrgið, heldur fer yfir annars staðar, hann er þjófur og ræningi, |
| 2. | en sá sem kemur inn um dyrnar, er hirðir sauðanna. |
| 3. | Dyravörðurinn lýkur upp fyrir honum, og sauðirnir heyra raust hans, og hann kallar á sína sauði með nafni og leiðir þá út. |
| 4. | Þegar hann hefur látið út alla sauði sína, fer hann á undan þeim, og þeir fylgja honum, af því að þeir þekkja raust hans. |
| 5. | En ókunnugum fylgja þeir ekki, heldur flýja frá honum, því þeir þekkja ekki raust ókunnugra.`` |
| 6. | Þessa líkingu sagði Jesús þeim. En þeir skildu ekki hvað það þýddi, sem hann var að tala við þá. |
| 7. | Því sagði Jesús aftur: ,,Sannlega, sannlega segi ég yður: Ég er dyr sauðanna. |
| 8. | Allir þeir, sem á undan mér komu, eru þjófar og ræningjar, enda hlýddu sauðirnir þeim ekki. |
| 9. | Ég er dyrnar. Sá sem kemur inn um mig, mun frelsast, og hann mun ganga inn og út og finna haga. |
| 10. | Þjófurinn kemur ekki nema til að stela og slátra og eyða. Ég er kominn til þess, að þeir hafi líf, líf í fullri gnægð. |
| 11. | Ég er góði hirðirinn. Góði hirðirinn leggur líf sitt í sölurnar fyrir sauðina. |
| 12. | Leiguliðinn, sem hvorki er hirðir né sjálfur á sauðina, sér úlfinn koma og yfirgefur sauðina og flýr, og úlfurinn hremmir þá og tvístrar þeim. |
| 13. | Enda er hann leiguliði og lætur sér ekki annt um sauðina. |
| 14. | Ég er góði hirðirinn og þekki mína, og mínir þekkja mig, |
| 15. | eins og faðirinn þekkir mig og ég þekki föðurinn. Ég legg líf mitt í sölurnar fyrir sauðina. |
| 16. | Ég á líka aðra sauði, sem eru ekki úr þessu sauðabyrgi. Þá ber mér einnig að leiða, þeir munu heyra raust mína. Og það verður ein hjörð, einn hirðir. |
| 17. | Fyrir því elskar faðirinn mig, að ég legg líf mitt í sölurnar, svo að ég fái það aftur. |
| 18. | Enginn tekur það frá mér, heldur legg ég það sjálfur í sölurnar. Ég hef vald til að leggja það í sölurnar og vald til að taka það aftur. Þessa skipan fékk ég frá föður mínum.`` |
| 19. | Aftur varð ágreiningur með Gyðingum út af þessum orðum. |
| 20. | Margir þeirra sögðu: ,,Hann hefur illan anda og er genginn af vitinu. Hvað eruð þér að hlusta á hann?`` |
| 21. | Aðrir sögðu: ,,Þessi orð mælir enginn sá, sem hefur illan anda. Mundi illur andi geta opnað augu blindra?`` |
| 22. | Nú var vígsluhátíðin í Jerúsalem og kominn vetur. |
| 23. | Jesús gekk um í súlnagöngum Salómons í helgidóminum. |
| 24. | Þá söfnuðust Gyðingar um hann og sögðu við hann: ,,Hve lengi lætur þú oss í óvissu? Ef þú ert Kristur, þá seg oss það berum orðum.`` |
| 25. | Jesús svaraði þeim: ,,Ég hef sagt yður það, en þér trúið ekki. Verkin, sem ég gjöri í nafni föður míns, þau vitna um mig, |
| 26. | en þér trúið ekki, því að þér eruð ekki úr hópi sauða minna. |
| 27. | Mínir sauðir heyra raust mína, og ég þekki þá, og þeir fylgja mér. |
| 28. | Ég gef þeim eilíft líf, og þeir skulu aldrei að eilífu glatast, og enginn skal slíta þá úr hendi minni. |
| 29. | Faðir minn, sem hefur gefið mér þá, er meiri en allir, og enginn getur slitið þá úr hendi föðurins. |
| 30. | Ég og faðirinn erum eitt.`` |
| 31. | Gyðingar tóku aftur upp steina til að grýta hann. |
| 32. | Jesús mælti við þá: ,,Ég hef sýnt yður mörg góð verk frá föður mínum. Fyrir hvert þeirra verka viljið þér grýta mig?`` |
| 33. | Gyðingar svöruðu honum: ,,Vér grýtum þig ekki fyrir góð verk, heldur fyrir guðlast, að þú, sem ert maður, gjörir sjálfan þig að Guði.`` |
| 34. | Jesús svaraði þeim: ,,Er ekki skrifað í lögmáli yðar: ,Ég hef sagt: Þér eruð guðir`? |
| 35. | Ef það nefnir þá guði, sem Guðs orð kom til, _ og ritningin verður ekki felld úr gildi, _ |
| 36. | segið þér þá við mig, sem faðirinn helgaði og sendi í heiminn, að ég guðlasti, af því ég sagði: ,Ég er sonur Guðs`? |
| 37. | Ef ég vinn ekki verk föður míns, trúið mér þá ekki, |
| 38. | en ef ég vinn þau, þá trúið verkunum, þótt þér trúið mér ekki, svo að þér skiljið og vitið, að faðirinn er í mér og ég í föðurnum.`` |
| 39. | Nú reyndu þeir aftur að grípa hann, en hann gekk úr greipum þeirra. |
| 40. | Hann fór aftur burt yfir um Jórdan, þangað sem Jóhannes hafði fyrrum verið að skíra, og var þar um kyrrt. |
| 41. | Margir komu til hans. Þeir sögðu: ,,Víst gjörði Jóhannes ekkert tákn, en allt er það satt, sem hann sagði um þennan mann.``Og þarna tóku margir trú á hann. |
| 42. | Og þarna tóku margir trú á hann. |
| ← John (10/21) → |