| ← Psalms 129/150 → |
| چه بسیار از طفولیتم مرا اذیت رسانیدند. حال اسرائیل بگوید: | .1 |
| «چه بسیار از طفولیتم مرا اذیت رسانیدند. لیکن بر من غالب نیامدند. | .2 |
| قلبه کنندگان بر پشت من قلبه کردند و زخم های عمیق به آن گذاشتند. | .3 |
| اما خداوند عادل است و مرا از بندهای شریران رهایی داد.» | .4 |
| کسانی که از سهیون نفرت دارند رسوا و مغلوب شوند. | .5 |
| مثل گیاهی باشند که روی بامها می روید؛ که پیش از آنکه آنرا بچینند، خشک می گردد. | .6 |
| هیچ درونده ای دست خود را از آن پُر نمی تواند کرد و نه خوشه چین آغوش خود را. | .7 |
| هیچ کسی به او نگوید: «خداوند به تو برکت بدهد و ما هم بنام خداوند به تو برکت می دهیم!» | .8 |
| ← Psalms 129/150 → |