| ← Psalms (49/150) → |
| 1. | Siz, ey bütün xalqlar, Bunu dinləyin! Ey dünya sakinləri, |
| 2. | Ey sadə insanlar, əsilzadələr, Ey zənginlər, fəqirlər, Hamınız qulaq asın! |
| 3. | Dilimdən hikmətli sözlər çıxacaq, Bu müdrik fikirlər qəlbimdən gəlir. |
| 4. | Bu məsəllərə qulaq asacağam, Bu müəmmamı mən lira ilə açacağam: |
| 5. | Niyə yaman günlərdən, Ətrafımda məni təqib edənlərin pis niyyətindən qorxum? |
| 6. | Onlar var-dövlətlərinə güvənirlər, Bol sərvətləri ilə öyünürlər. |
| 7. | Amma kimsə öz ömrünü satın ala bilməz, Həyatının haqqını Allaha ödəyə bilməz. |
| 8. | Çünki insanın canının haqqı çox dəyərlidir, Ən üstün qiymətlər ona kifayət etmir ki, |
| 9. | İnsan əbədi ömür sürsün, Məzarı heç görməsin. |
| 10. | Aydındır ki, həm hikmətlilər ölür, Həm axmaqlar, həm də səfehlər tələf olur, Hamının sərvəti başqasına nəsib olur. |
| 11. | Torpaqlara sahib olsalar belə, Son mənzilləri qəbirdir, Yenə nəsillərdən-nəsillərədək yerləri məzardır. |
| 12. | İnsan dəyərli olsa da, qalmır, Həlak olan heyvana oxşayır. |
| 13. | Özünə güvənənlərin yolu ölümə aparır, Özündən razı lovğaların sonu belədir. Sela |
| 14. | Onlar sürü kimi ölülər diyarına aparılar, Onları ölüm otarar. Səhər açılanda əməlisalehlər onlara hakim olar. Yurd-yuvasından uzaq bir yerdə, ölülər diyarında Cəsədləri çürüyüb qalar. |
| 15. | Amma Allah ölülər diyarının əlindən canımı qurtaracaq, Məni oradan alacaq. Sela |
| 16. | Qorxma bir adam varlı olanda, Evinə sərvət yığılanda. |
| 17. | Çünki öləndə heç nə apara bilməz, Sərvəti ardınca getməz. |
| 18. | Sağ ikən özünü xoşbəxt saysa da, Uğur qazananda təriflənsə də, |
| 19. | Ata-babalarının yanına gedəcək, Sonsuzadək orada işıq görməyəcək. |
| 20. | İnsan dəyərli olsa da, anlamır, Həlak olan heyvana oxşayır. |
| ← Psalms (49/150) → |