| ← Lamentations (5/5) |
| 1. | አቤቱ፥ የሆነብንን አስብ፤ ተመልከት ስድባችንንም እይ። |
| 2. | ርስታችን ለእንግዶች፥ ቤቶቻችን ለሌሎች ሆኑ። |
| 3. | ድሀ አደጎችና አባት የሌለን ሆነናል፤ እናቶቻችን እንደ መበለቶች ሆነዋል። |
| 4. | ውኃችንን በብር ጠጣን እንጨታችንን በዋጋ ገዛን። |
| 5. | አሳዳጆቻችን በአንገታችን ላይ ናቸው፤ እኛ ደክመናል ዕረፍትም የለንም። |
| 6. | ለግብጻውያንና ለአሦራውያን እንጀራ እንጠግብ ዘንድ እጅ ሰጠን። |
| 7. | አባቶቻችን ኃጢአትን ሠሩ ዛሬም የሉም፤ እኛም በደላቸውን ተሸከምን። |
| 8. | ባሪያዎች ሠልጥነውብናል፤ ከእጃቸው የሚታደገን የለም። |
| 9. | ከምድረ በዳ ሰይፍ የተነሣ በሕይወታችን እንጀራችንን እናመጣለን። |
| 10. | ከሚያቃጥል ከራብ ትኩሳት የተነሣ ቁርበታችን እንደ ምድጃ ጠቈረ። |
| 11. | በጽዮን ሴቶችን፥ በይሁዳም ከተሞች ደናግልን አጐሰቈሉ። |
| 12. | አለቆች በእጃቸው ተሰቀሉ፤ የሽማግሌዎች ፊት አልታፈረም። |
| 13. | ጕልማሶች ወፍጮን ተሸከሙ፥ ልጆችም ከእንጨት በታች ተሰናከሉ። |
| 14. | ሽማግሌዎች ከአደባባይ፥ ጕልማሶች ከበገናቸው ተሻሩ። |
| 15. | የልባችን ደስታ ቀርቶአል፤ ዘፈናችን ወደ ልቅሶ ተለውጦአል። |
| 16. | አክሊል ከራሳችን ወድቆአል፤ ኃጢአት ሠርተናልና ወዮልን! |
| 17. | ስለዚህ ልባችን ታምሞአል፤ ስለዚህም ነገር ዓይናችን ፈዝዞአል፤ |
| 18. | ስለ ጽዮን ተራራ፥ ባድማ ሆናለችና፥ ቀበሮችም ተመላልሰውባታልና። |
| 19. | አቤቱ፥ አንተ ለዘላለም ትኖራለህ፤ ዙፋንህ ከትውልድ እስከ ትውልድ ነው። |
| 20. | ስለ ምን ለዘላለም ትረሳናለህ? ስለ ምንስ ለረጅም ዘመን ትተወናለህ? |
| 21. | አቤቱ፥ ወደ አንተ መልሰን እኛም እንመለሳለን፤ ዘመናችንን እንደ ቀድሞ አድስ። |
| 22. | ነገር ግን ፈጽመህ ጥለኸናል፤ እጅግ ተቈጥተኸናል። |
| ← Lamentations (5/5) |